Avrupa altyapısında belirleyici yetkinlik: koordinasyon.

Avrupa’da altyapı, enerji ve sürdürülebilirlik projelerinde asıl kısıt çoğu zaman finansman ya da mühendislik değildir; her ikisine de erişilebilir. Asıl güçlük, finansmanı, mevzuatı, tedariki ve teslimi birden fazla pazarda ve paydaşla tek bir çizgide buluşturan koordinasyonu sağlamaktır.

Projeler, hayata geçirilemedikleri için değil, bileşenleri tek bir merkezde bir araya getirilmediği için başarısız olur. Yüklenici kendi kapsamını, finansör kendi riskini, düzenleyici kendi yetki alanını önceler. Ortak bir merkez olmadığında bu öncelikler birbirinden uzaklaşır; önce fark edilmeden, ardından tümüyle.

Programlar nerede dağılır

Başarısızlık nadiren çarpıcı bir biçimde gerçekleşir. Bir izin, finansmanın öngördüğünden geç çıkar; bir tedarikçinin teslim süresi, yüklenicinin fiyatladığı zaman aralığının dışına taşar; düzenleyiciyi tatmin eden bir tasarım değişikliği ticari modeli bozar. Her karar kendi çerçevesinde makuldür. Bir araya geldiklerinde ise programı içeriden aşındırırlar.

Sınır ötesi çalışmalar bu çerçeveleri çoğaltır. Her pazar kendi izin süreçlerini, sözleşme teamüllerini ve paydaşlarını beraberinde getirir; her biri, sorumluluğun taraflar arasında belirsizleşebileceği yeni bir temas noktası ekler.

Bir merkez ne yapar

London Arena bu merkezin kendisidir. Yatırımın mimarisi bu merkezde kurulur; sahadaki uygulama, merkezin yönlendirmesiyle, alanının en yetkin kuruluşları tarafından gerçekleştirilir — bütünlüğün korunması için yapılandırılmış, sözleşmeye bağlanmış ve doğru sırayla planlanmış biçimde.

Uygulamada bu; her tarafın üzerinde mutabık kaldığı tek bir yatırım tezi, finansman, izin ve tedarik süreçlerinin sıralandığı tek bir takvim ve bir değişiklik olduğunda tek bir hesap verebilirlik hattı demektir. Kararlar, programın bütününün görülebildiği yerde alınır ve aynı gün sahaya ulaşır.

Koordinasyon bir genel gider kalemi değildir; sınır ötesi bir programda plan ile sonuç arasındaki farkı belirler.